Vrijdag 30 Juli 2010
Een paar jaar geleden was ik met mijn ouders al eens bij de Krimmler geweest. Echter Hanny bleef beneden zitten en Jan en ik gingen klimmen. Uiteindelijk zijn we dus niet helemaal naar boven gelopen. Dit keer zijn we een heel stuk verder gekomen! Alsnog niet helemaal boven bij de bovenste waterval. Maar toch genoeg gezien. 
Aangekomen waar de waterval neerkomt.
Het water stroomt wild verder.
Het moet tenslotte toch naar de onderste waterval toe. Daar moeten de mensen ook nog wat te zien hebben.
Het zonnetje breekt door en ik... Ik ben sprakeloos.
Jullie ook?
Op dat moment kon ik geen woord mee uitbrengen. Het enige waar ik nog goed in was... Was in het laten klikken van de camera.
Veel zon hebben we namelijk die dag niet gehad. Het waren echt maar een paar minuten en precies op het juiste tijdstip!
Ach, zo kan ik jullie goed het weekend insturen!
Fijn weekend allemaal! 
Donderdag 29 Juli 2010
Afgelopen maandag ben ik naar de de Krimmler Wasserfälle geweest... In eerste instantie had ik toch echt het gevoel dat er bar weinig aan was. Alhoewel stromend water natuurlijk altijd mooi is. Hoezo? Nou kijk zelf maar...
Niet echt heel spectaculair ofzo...
Maarja, waterval is waterval natuurlijk.
Ach, het kabbelde leuk voort.. Maar om nou te zeggen, juhu!
Gelukkig bleek daarna dat er wel degelijk spektakel te zien is! De Krimmler Wasserfälle. Inderdaad, meervoud...
De waterval bestaat uit 2 delen. Waarvan op deze foto's het onderste deel.
Echter dat onderste deel bestaat ook weer uit verschillende watervallen die elke op hun eigen plateau neer kletteren. Zo kijken we hier neer op echt het laatste gedeelte.
De regenboog was te zien op 1 van de stukken waar er een aanloop werd genomen om vervolgens weer te gaan donderen.
We hebben ons af lopen vragen waar al dat water toch vandaan komt... Op dit moment begrijp ik het wel. Want het regent nogal wat. Maar toch... Zoveel water van zo hoog.
Genieten is het wel..
Toch was ik blij dat er boven aan de watervallen een restaurantje was...
Want van al dat vallen moest ik zelf ook behoorlijk nodig wat laten vallen. Nadat we daar dus een rustpauze hadden ingelast, zijn we nog doorgelopen naar de bovenste waterval. Ik kan jullie 1 ding daarover nu alvast verklappen. Dat was zeker de moeite waard!!!
Woensdag 28 Juli 2010
Terwijl de mannen nog aan het golfen waren zag ik de voortekenen al in de lucht dat er wel eens iets moois kon gaan plaats vinden...
Langzaamaan begon de lucht al iets te kleuren
Inderdaad, een paar minuten later piepte de zon weer tevoorschijn en stond de hemel in brand.
Voordeel dan weer van de golfbaan is, is dat er ook water is. Even spelen dus.
Ik had het gevoel dat ik ergens aan het strand was... (als je dan even de bomen en het land op de achtergrond wegdenkt... 
)
Hier hoeft dat niet! Gewoon genieten de zon op het water.
Ik kreeg er geen genoeg van. Ondertussen moest ik de mannen wel in de gaten houden waar ze naartoe gingen. Mijn geluk was daarbij dat er ergens een bal verdwenen was en er dus gezocht moest worden. (nog zo'n onmogelijk punt van golfen... balletje zoeken...)
Een stukje verderop was het gewoon nog steeds mooi. Ik was in trance!
Bijna had ik de brandweer gebeld... Maar gelukkig was het niet nodig. Ik kon gewoon genieten.
Ach, al met al was het een leuke fototochtje over de golfbaan. Zo wil ik er wel vaker lopen, hahahahaha.
