Kracht.

Zondag 03 November 2013

Sorry mensen dat ik jullie zo lang heb laten wachten.. :-) Ik zal even uitleggen waarom..

Na dat knutsel logje... Kreeg ik ineens een week vakantie... Thuis blijven had ik geen zin in, dus ben naar een vriendin in Italië gegaan. Daar zijn is echt even helemaal weg zijn. Bovendien is Bologna natuurlijk gewoon een leuke stad!

Iedereen die mij een beetje kent, weet dat ik pasta en ijsjes houd.. Nou dan ben je dus in Italië echt wel goed op je plek. Foodheaven!

Als je dan toch in de buurt bent, dan moet je het er ook van nemen. Dus ik pakte de trein naar het strand. Precies zoals mijn gemoed op dat moment was het eerst bewolkt.. Maar hoe donker het ook lijkt, de zon gaat altijd schijnen. Dus eindigde ik in bikini en lekker in het water!

Eenmaal thuis was het ook nog genieten van een heerlijke nazomer!

Van 2 wel heel verschillende dieren.. ;-) Monster is maar een klein beetje groter dan Cookie. Bovendien is hij echt het knuffeldier, terwijl zijn eigenwijs het liefst de hele dag jaagt...

Ik pakte natuurlijk nog wat concertjes mee...

En toen was het ineens 'wirfst'... De eerste sneeuw in het dal, mijn hart sloeg op hol!

Daar moet je natuurlijk van profiteren in de eerste sneeuw, dus hop met de baan naar boven!

Waar het trouwens wel echt diepwinter leek!

En als er dan zoveel sneeuw valt, dan moet je toch gewoon een keer gaan skiën? Althans dat gevoel had ik! Dus skies en snowboard in de auto.. En gaan met die banaan!

My oh my wat was dat een droom. Pistes perfect, alleen maar goede skiers en dus gewoon lekker gaan met de flow!!! Chillll!!!

We keken nog even toe bij de training voor de eerste worldcup van dit jaar.

En toen, toen was het einde aan de pret... :-( Ik had geen energie meer, keelpijn... Ik wist het gewoon niet meer.. Een bezoekje aan de dokter leerde mij in eerste instantie ontstoken amandelen... Toen dat toch te lang duurde... Naar de KNO arts.. Die constateerde de ziekte van Pfeiffer... Het past allemaal samen, maar fijn is het natuurlijk niet. Dus mijn energie is nogal laag op dit moment en ik zit nog steeds thuis. :-( :-( :-( Genoeg tijd om te bloggen zou je zeggen, maar het lukte me gewoon niet!

Als klap op de vuurpijl besloot mijn baas dan ook nog dat hij me eruit gooide... Letterlijk op straat sta ik gelukkig niet, de winter komt eraan. ;-) Gelijk afgesproken met mijn winterbaas dat ik bij hem weer begin in de skischool.

EIND GOED AL GOED! Nu nog even gezond worden en dan kan de winter wat mij betreft weer komen!!!

Jong geleerd...

Maandag 16 September 2013

is oud gedaan en in dit geval zeker weten! Vroegaaah (lees ik was een jaar of 10 denk ik) toen we nog met de caravan op vakantie gingen naar Frankrijk was er een mevrouw op de camping die vriendschapsbandjes maakte. Nieuwsgierig als ik was heb ik daar natuurlijk mijn grote neus ingestoken en ik wilde dat ook leren.. ;-) En zo geschiedde...

Gelukkig vonden we terug in Nederland bij puur toeval hetzelfde boek als die mevrouw had en een nieuwe hobby was geboren! Vanaf toen werden er bandjes voor iedereen gemaakt. Nouja lees eigenlijk.. Ik wilde die bandjes weggeven maar gaf mijn moeder in opdracht die te maken. ;-) Ik was toch echt liever aan het strand of wat dan ook..

Gestaag groeide trouwens wel de collectie kleuren. Want 1 groen was niet genoeg, nee er moesten er minimaal 10 zijn.. En dat bij alle kleuren. :-) :-) Op een gegeven moment verdween het knopen naar de achtergrond. Maar mijn 'knoopdoos' behield ik natuurlijk!

Afgelopen winter kwam een vriendin van mij met het idee weer bandjes te gaan maken en zo geschiedde.. Al snel vonden we op internet verschillende geweldige sites! Tja en kijk maar hieronder wat het allemaal geworden.. Al gaat het niet altijd makkelijk..

Maar goed dat weerhoudt me er niet van.. Tot nu toe mijn 'grootste' project! 64m garen en meer als 20 uur werk.. Maar oh wat een gave band is dit geworden!

Verschillende kleine bandjes die ook ontstaan zijn deze zomer...

De laatste paar weken is het weer dan weer wat minder (gelukkig ;-)) dus ben ik heel veel lekker binnen te vinden aan mijn keukentafel en zo ontstaan er weer de mooiste dingen.

Niet alleen voor mezelf knoop ik. Mijn collega's hebben er inmiddels allebei ook 1tje gekregen. Een goede vriendin van mij zelfs al 3, 1 vond ze te weinig ;-) ;-). Voor een paar vrienden heb ik sleutelhangers gemaakt en voor een klein babytje een bandje met zijn naam... Ook deze heb ik trouwens weggegeven.

Maar ook zwart is niet lelijk als je er dan tenminste door middel van kraaltjes wat kleur aangeeft!

Of het laatste project van mij, want net vers van de pers is... :-)

Ik vind het gewoon heerlijk om te doen! Wat dat betreft kan ik me echt al verheugen op de herfst en winter.. Met mooi weer kan ik niet binnen blijven zitten maar met regen, storm en als het 's avonds donker is heb ik daar helemaal geen probleem mee...

Oh en het probleem dat ik heb dat er af en toe wat schatjes me willen helpen bij de bandjes.. Dat laat zich toch makkelijk oplossen! :-)

Steinplatte Waidring.

Woensdag 11 September 2013

Oops, nadat er verschillende berichtjes kwamen dat men wel weer zin had in een wandeling moet ik me maar weer eens melden. ;-) ;-)

Het grote probleem bij mij is dat ik liever de wandelingen maak dan dat ik erover bericht. Eigenlijk ook niet zo gek toch? :-) Bovendien ben ik weer helemaal gek op vriendschapsarmbandjes maken en lever ik die zelfs op bestelling en tegen betaling op dit moment. ;-) Allemaal leuk en wel, maar mijn computer staat daarop op een heeeeel laag pitje!

Ach kijk zelf maar mee naar de wandeling op de Steinplatte. Soms zeggen foto's meer dan genoeg...

Je merkt trouwens heel erg aan de natuur dat het echt al herfst is. Veel minder bloemen dan een paar weken geleden en natuurlijk 's ochtends goed koud. ;-)

Maar als je goed kijkt zie je eigenlijk gewoon genoeg moois!

Als je dan aan de schaduw kant komt (waar inmiddels wel de zon staat) dan zie je heel erg veel druppels overal nog.

En dat is gewoon genieten! Op sommige stukken moest ik gewoon stoppen met wandelen en even gaan zitten om een paar foto's te maken. :-)

Maar goed, niet alleen op de grond is er genoeg moois te zien. Wat dachten jullie van de bergen met eeuwige sneeuw??? Dan begint het toch wel te kriebelen hoor... Zeker als de sneeuwval grens zoals bijvoorbeeld gisteren al naar beneden komt en er hier op de toppen al verse sneeuw ligt! (onvoorstelbaar denk ik voor jullie...)

En soms, moet je gewoon stil zijn en respect hebben voor de natuur...

Zeker als je dan bedenkt dat je daar omhoog moet gaan klauteren. Zien jullie de rode stippen? Dat is de route die je moet volgen.

Ook hier geldt weer dat je de rode stippen moet volgen. Ok, ik geef heel eerlijk toe dat ik ook de andere kant op kon wandelen, maar dat lag nu weer even niet in mijn straatje. Dus hop camera in mijn rugzak.. :-) En klimmen maar!

Dat dat best wel een uitdaging was bewijst waarschijnlijk deze foto wel.. Maar ach eigenlijk deerde mij dat niet want oh wat was ik aan het genieten. 's Ochtends begon ik met een chagrijnig humeur.. Maar naarmate ik verder kwam (bij deze klim was ik al zo'n 3 uur op weg) hoe meer ik weer begon te genieten van 'mijn' bergen en hoe meer mij duidelijk werd dat ik hier echt op mijn plek ben!

Misschien moet niet iedereen terugkijken... Maar ik vond het GEWELDIG!!!!!

En ach als je dan boven aankomt, dan maakt het ook gewoon helemaal niks uit! Het uitzicht was geweldig!!!

Met als toetje natuurlijk de Wilder Kaiser volop in beeld. Just love it. :-)

Ok, 1 ding is dan natuurlijk wel 'minder'. Nouja minder. Ik heb de moeilijke route gekozen, met flink wat uitdaging, dat hebben jullie gezien. Maar het feit dat als je dan boven komt ineens in een mensenmassa staat van 50man ofzo, is dan toch wel een beetje jammer... De berg is namelijk zo gevormd als een wand, waar ik dus langs ben geklommen. ;-) Terwijl de andere kant gewoon bereikbaar is met de auto. ;-) ;-)

Ach het boeit ook allemaal niet. Klik maar op onderstaande foto voor een grote versie en geniet maar van mijn wereld!

Bergen in bloemen.

Vrijdag 09 Augustus 2013

Al sinds het begin van het seizoen had ik in mijn hoofd zitten dat ik de 'bloemenweg' in Fieberbrunn wilde wandelen... Het was er tot nu toe niet van gekomen en de tijd was er toch echt wel rijp voor! Niet wetende wat ik me nou weer op mijn hals zou halen. ;-)

Klinkt lekker makkelijk toch. Bloemenweg??? Nou mis dus... In totaal 6 uur ben ik gewandeld! :-) Maar oh wat was het mooi. Vandaag de bloemen dan maar eens tonen...

Prachtig zoals ze hun eigen kunstwerken vormen.

Veel blauw te vinden in de bergen! Prachtig die gentiaan.

Ook weer zo'n kunstwerk. Dan merk je niet dat je 6 uur aan het wandelen bent. ;-)

Van bovenaf heeft deze bloem natuurlijk ook wat!

Ach het is en blijft gewoon genieten. Deze bloemetjes waren trouwens echt mini...

Met dan een leuk achtergrondje erbij.

Soms met de druppels nog gevangen van de dauw..

Heerlijke tekeningen.

Het lijkt met die sprietjes zo wel een vleesetende plant, maar dat is het toch niet.

Tja stekelig.. Zoals ik ben.

Peperkorrels...

Tja en hoe lager je komt hoe 'gewoner' de bloemen dan weer worden...

En dan mag je blij zijn dat je weer op normale paden komt. Want oh wat heb ik allemaal voor JULLIE geriskeerd!!! ;-) ;-)

Wees dankbaar dat ik deze wandeling maak speciaal voor jullie. ;-)

Met gevaar voor eigen leven! ;-)

Hahaha nee hoor! Ik vind het heerlijk om te mogen wandelen in de bergen. Ook al zit ik de dag erna met enorme pijn in mijn knieën, dat maakt me allemaal dan niet uit! Ik geniet er volop van en zou het voor geen goud willen missen!!!

SORRRY!!!!!!!

Maandag 29 Juli 2013

Nu er inmiddels al 3 bloggers verontrust gevraagd hebben hoe het met me gaat.. Moet ik me maar weer eens melden!!! :-) Alles prima hier! Beter dan goed zelfs als dat zou kunnen. Het is alleen in de afgelopen tijd heel erg druk geweest.. Werken, leuke afspraken, veeeeel wandelen en dan nog familie bezoek uit Nederland en ander bezoek uit Nederland.

Bovendien ben ik veel meer met mijn telefoon in de weer als met mijn laptop… En aangezien ik mijn website zo moeilijk via mijn telefoon kan updaten… Zien jullie er hier weinig van! Degene die willen, kunnen me graag op facebook toevoegen. Daar post ik toch eigenlijk wel dagelijks… Al zal ik ook echt weer gaan proberen minimaal 1x per week hier wat te plaatsen!!! Vandaag neem ik jullie mee de ‘Wilder Kaiser’ op. :) Ik wilde nu toch wel eens wat verder omhoog komen en aangezien ik gezelschap had gevonden dat dat wel met mij wilde doen… ;) Was het de tijd om eens lekker te gaan klimmen! Je zag duidelijk het noodweer van een tijdje geleden… Overal lagen enorme steenlawines die er overduidelijk eerder nog niet geweest waren. De stenen lagen nog behoorlijk los! Maar ach, dat maakt eigenlijk ook allemaal niet uit. Ik heb geen hoogtevrees en goede schoenen, dus dat komt allemaal goed… Althans als je tenminste op de paden blijft en niet gaat klimmen, want helaas heeft deze mooie berg in het weekend 2 levens gekost. Ach sommige paden zijn dan ook wel behoorlijk smal, dat is een feit… Maar als je dan zo’n uitzicht krijgt. Who cares?? De hut waar wij naartoe gewandeld zijn ligt zelf op 1620m. :-) Ellmau op ca. 800m.. Dus reken maar uit. Het viel dan eigenlijk ook wel mee! We hebben ca. 2.5 uur omhoog gebruikt en dat lekker rustig aan. Ach wat kan ik er eigenlijk nog aan toevoegen! Volgens mij helemaal niks. :-) Het was gewoon echt zalig daar boven op de berg. :-) Kijk en als je dus deze weg volgt.. Dan zie je net iets uit het midden de Gruttenhütte liggen… :-) Het was een super mooie tocht! :-) Ik kan er zo van genieten daar boven in de bergen.