Sneeuw!

Woensdag 01 Juni 2011

Hahaha, jullie dachten dat we gisteren uit de sneeuw waren? Dan zou ik vandaag hier maar niet komen kijken, hihi.. Want niks is minder waar! Want kijk maar eens wat ik zag toen ik even opzij keek...

Dat we al over de straat konden rijden hebben we mede aan dit apparaat te bedanken. Bij wat research op het internet.. In het kader van, ik moet de gasten informeren... ;-) Kwam ik er achter dat deze frezen al heel erg oud zijn, maar dat dit type zichzelf dit jaar ook weer bewezen heeft ten opzichte van het nieuwe materiaal. Zij kwamen er beter doorheen! Eigenlijk ook wel leuk om te horen...

Maarja het weer werkt dan toch ook wel mee natuurlijk.. Want zou het elke dag sneeuwen zoals het deed toen wij de eerste keer probeerden omhoog te komen, dan was er denk ik voor de frezen ook niet door te komen. Nu zag je al de almen sneeuwvrij worden!

Het ziet er eigenlijk niet naar uit, maar toch waren we echt aan het dalen! Voor de laatste keer kijken we naar de Großglockner. Op dat moment bedacht ik me echt dat het zeker de moeite waard was geweest en dat ik blij was dat we dit nog hadden gedaan...

Ik blikte ook nog even terug op de weg die we gereden waren en daar zie je toch wel heel erg duidelijk waarvoor die frezen nodig zijn geweest... Pfff! Ik kreeg toch ook wel weer zin in skiën.. Gek he?

Met dit gebouw, waar een museum in gevestigd is, neem ik afscheid van de Hochalpenstrasse. Het was geweldig, het was indrukwekkend, het was een dag om nooit te vergeten. Maar voor ons zou de dag nog niet helemaal om zijn...

Ik had nog een missie.. Namelijk deze runderen op de foto zetten. Nooit zijn ze me opgevallen, alhoewel ik toch wel vaak genoeg in dat dal ben geweest.. Het Pinzgauer Rind. Kenmerkend is de witte streep op de rug en nog vele anderen...

Nou ben ik wel een koeienliefhebber alleen dat soort details, dat schiet er dan weer uit... ;-)

Een hele mooie afsluiter van die dag, maar ook van die week! Want de volgende dag is Andi gaan golfen en heb ik genoten van een vrije dag met een boekje op het balkon. Familie hartelijk dank voor jullie komst! Tot snel hoop ik!!

Großglockner.

Dinsdag 31 Mei 2011

Hahahaha, bleek ik gisteren toch gelijk te hebben! Het was namelijk wel de Großglockner! Dus mijn noodstop was geoorloofd... ;-)

We rijden verder en stoppen bij het Glocknerhaus. Vandaar heb je namelijk redelijk zicht op het stuwmeer dat er ligt. Ik heb helaas de informatie hier thuis niet bij de hand... Die heb ik meegenomen naar mijn werk om aan de gasten te kunnen laten zien. Dus de naam? Ik ben te lui om echt op te zoeken.. Ik beken!

Hier zien jullie een deel van het Glocknerhaus. Deze was trouwens in 2011 ook een aankomstplaats van de Giro D'Italia.

Even verder gereden zijn we gestopt bij deze leuke bocht. Zoveel te zien!

Moeilijk om voor te stellen, maar waar dit beekje loopt.. Staan van de zomer de koeien weer te grazen. De natuur heeft nog wat werk te verzetten...

Wie zich daarvan niks aantrokken, waren de murmeltieren ofwel marmotten. Er waren er heel erg veel op weg. Dit was 1 van de eersten die we zagen. En wij zagen hem/haar niet allen.

Toch maar verder gereden, ik had wel uren naar die murmeltieren daar kunnen kijken, maarja.. Dan kan ik ook naar een dierentuin gaan... ;-) Daar heb je echter geen Großglockner, dus hup verder. Nouja, GEWELDIG! Kan er weinig anders over zeggen... De gletscher die jullie daar zien is de Pasterze. Indrukwekkend? Jazeker.. Maar niet zo indrukwekkend als ooit was. Deze was een keer zo groot. Onvoorstelbaar!

TADAA! Dichtbij...

Ook al was de sneeuw nog maar net weg.. Dat kon de natuur niks schelen hoor! De eerste blauwe bloemetjes stonden er al. Het zijn niet voor niets vroege gentianen.

Tsja... Dit is toch een droom? Ik werd er helemaal stil van.

Ook daar op de Kaiser Franz Josefs Höhe (daadwerkelijk vernoemd naar de toenmalige Kaiser van Oostenrijk, die de Großglockner wilde laten zien aan zijn geliefde) lopen genoeg murmeltieren rond. Logisch, want daar is het makkelijk eten... Meestal gooien de bezoekers wel wat lekkers omlaag.

Vervolgens aan de andere kant van het plateau gekeken. Daar was de sneeuw nog grillig.

Voordat we iets anders gaan doen gaan we weer even uitrusten.

Bis morgen!

Wooow...

Maandag 30 Mei 2011

Vorige week vertelde ik al dat we naar de Krimmler Wasserfälle geweest zijn omdat we met de bus om moesten keren bij de Großglockner omdat dat te gevaarlijk was... Helaas pindakaas. Al snel borrelde bij mij het plan om dan zelf nog een keer omhoog te gaan. Ik had me er enorm op verheugd. Trouwens niet alleen ik... Dit was voor Andi ook het hoogtepunt van de week. Vervolgens gooiden we dat in de groep en we gingen splitsen. Jan en Hanny waren dan wel voor ons plan en wij zijn, zij zijn, met hun, met ons mee gegaan. Het was het helemaal waard! Ik heb zo onwijs genoten.. Vandaag en de aankomende dagen mogen jullie meegenieten. Is dat niet lief van mij?

De eerste stop die we hielden was voor de Tauerntunnel. Geweldig als je ervoor staat. Indrukwekkende rotswand. Geweldig!

Ik heb een grote mond.. Maar hier voelde ik me toch wel heel erg klein...

De toppen waren zo indrukwekkend. Eigenlijk had ik hier wel willen blijven, maarja.. De Großglockner wachtte toch wel ook op ons.

Uiteraard verder gereden maar niet voordat we ons gesterkt hadden met koffie, cappuccino, warme chocolade melk en thee. En geef nooit je camera uit handen... ;-)

Verder gereden en voordat je dan op de Hochalpenstrasse komt, kom je eerst nog langs de Jungfernsprung. Niet zo groot als de Krimmler, maar niet minder indrukwekkend. Weer een leuke tussenstop.

Even zuurstofhappen voordat je echt gaat klimmen.

Nog even genieten van de bloemen die je beneden ziet, want dat zal boven wel anders zijn.

Nog een blik over het water en op de waterval en dan..

Wordt het tijd om in te stappen verder te rijden! We klimmen naar Heiligenblut, waar we dan echt op de Hochalpenstrasse komen. Al snel zet ik met een noodstop de auto aan de kant en roep, even een foto maken van de Großglockner... Nee dat was het niet, klonkt het uit de auto. Boeiend, dan van een mooi gebergte.

Vervolgens reden we verder en verder en verder totdat...
Tot morgen!

Krimmler Wasserfälle.

Vrijdag 27 Mei 2011

Ik belde met het busbedrijf en zij vertelde mij dat ze of op maandag of op dinsdag een bus beschikbaar hadden voor een rondrit Großglockner. Andi was op maandag niet terug, dus besloten we op dinsdag te gaan. Helaas zaten de weergoden ons niet mee.. Want we konden niet omhoog. Ja we kwamen een eindje, maar toen was er wel degelijk een sneeuwstorm.. De buschauffeur vond het terecht! niet veilig om ver te rijden en is heel verstandig omgekeerd. Gelukkig maar, anders was er zo maar een familie uitgestorven... ;-) Al snel was ik met hem aan het overleggen wat alternatieven waren. Een groot deel wilde nog wel een keer naar de Krimmler Wasserfälle toe.. Wat daar ook nog wel redelijk in de buurt lag. Ok prima, gaan we daar naartoe.

Net op het moment dat we daar aankwamen werd het droog. Waren de weergoden ons toch gunstig gezind! Allereerst zijn we gaan kijken beneden waar de waterval in de beek valt. Blijft geweldig. Gelukkig hadden we allemaal goede jassen aan. Het stuift nogal!

Om vervolgens heel snel weg te stromen. Wat een kracht zit er toch achter deze waterval!

Eigenlijk had ik niet zoveel zin om naar boven te klimmen.. Ik had ja vorige zomer de Krimmler nog gezien met onwijs mooi weer.. Daar kon dit inderdaad niet tegenop. Uiteindelijk toch maar wel meegegaan.. Het is en blijft toch spectaculair!

Zoals jullie zien deed de zon ook nog haar best om erdoor te komen.. Is helaas niet helemaal gelukt.

Je vraagt je soms ook af hoe ze die platformen daar gebouwd hebben. Ik snap in elk geval wel dat ze een kleine vergoeding vragen om de weg naar boven te mogen lopen.

Ssst... Nu even niks zeggen, gewoon genieten van het vallende water!

Nog een blik naar beneden.

Om vervolgens zelf snel te volgen! Want het begon toch eigenlijk wel weer te druppen. Net op tijd waren we in de bus, alwaar we naar huis toe gingen. Al met al was het toch een geslaagde dag!

Seisenbergklamm.

Woensdag 25 Mei 2011

De Seisenbergklamm heb ik jullie een paar jaar geleden al laten zien. Maar zoiets indrukwekkends is altijd leuk om nog een keer te bezoeken. Gek genoeg maar een half uurtje rijden van Ellmau en we komen er zo vaak langs als we naar Salzburg gaan, maar toch? Zat er al een hele tijd tussen! Daarom heb ik er enorm van genoten!

Het begon vlak.. Maar dat duurde niet lang zoals jullie zien!

Als je dan zulke plaatjes onder de trap ziet, dan loop je toch vanzelf door. Of juist niet omdat je blijft staan genieten, kan ook natuurlijk.

Al snel werd het smaller... En dus ook veel interessanter. Ik heb de rest van de familie trouwens pas weer aan het eind gezien op de 2 andere fotografen na.. ;-)

Want je moet gewoon zo om je heen kijken ook al is het zo smal. Want achter je openbaren zich ook de meeste mooie plekjes.

Of naar boven dan natuurlijk. Want dan voel je je zo klein.

Of naar beneden toch maar weer. HELLUP! Ik weet niet meer waar ik kijken zal...

Geweldig! Die brug wordt trouwens nog steeds gebruikt door jagers. Moet je je voorstellen dat je daaroverheen moet lopen.. Oeps. Moet je geen hoogtevrees hebben.

Een kloof staat erom bekend dat het smal is...

Al snel hadden we het smalste stuk gehad en kwamen we weer in de openheid terecht. Al is dat natuurlijk ook relatief gezien. Wat is openheid in een kloof en wat is openheid in Oostenrijk?

Eindelijk haalden we de groep weer bij toen die pauze hielden. Konden we weer wat foto's maken van het water... ;-)

We wilden eigenlijk naar een hut die aan het eind van de kloof zou liggen, maar helaas dat was nog iets te ver lopen. We hebben besloten om terug te gaan en bij het begin maar wat te drinken. Ik ben maar weer achteraan gaan lopen, dat snappen jullie...

En dan krijg je dus dit soort plaatjes als je dan toch van de andere kant komt. Gewoon genieten!

Snel door waar het terras op ons wachtte! Nog even op de foto met Jennéh Rose en de klooftocht was voorbij. Oeps, het is wel heel erg groot verschil...

Maar de dag was nog niet voorbij! Want ik had voor de kleine grote meid nog een verrassing in petto!